Esta sociedade foi fundada polos emigrantes naturais do concello coruñés de Mañón residentes na cidade da Habana, liderados por Andrés Peña Castro, Francisco Penabad e Constantino Castro Vidal. Esta entidade era tamén coñecida como La Unión Escolar Mañonesa.
Dende a súa creación tiña como fin prioritario fomentar e difundir a instrución gratuíta na súa terra natal, tal e como se recollía nos seus primeiros estatutos, que datan de 1909: «1º. Fomentar y difundir la instrucción gratuita en Mañón (Galicia-España) y demás parroquias de su Ayuntamiento (...); 2º. Interesarse por los inmigrantes que de allá vengan a Cuba, con preferencia por aquellos que carezcan aquí de familiares, prestándoles toda la protección posible; estrechar los lazos de amistad entre todos los mañoneses (...); 3º. Cuidar de los intereses generales de la comarca mañonesa; proteger y mejorar su agricultura y ganadería e iniciar las industrias que se derivan de estos dos principales elementos de la riqueza de nuestro país natal.
Art. III. Para realizar practicamente los propósitos que sobre instrucción determina el artículo anterior, se procederá del siguiente modo:
1º. Construyendo un plantel de enseñanza elemental para ambos sexos, que reúna las mejores condiciones, en el lugar más céntrico de Mañón, plantel que sostendrá la Sociedad a la mayor altura pedagógica que se pueda, sin perjuicio de establecer antes la enseñanza en un local acondicionado para el caso y de crear y establecer tantos otros como la necesidad y la práctica aconsejen; 2º. Llevar estos mismos beneficios a las parroquias colindantes, dándose siempre preferencia a las que con mayor intensidad se deje sentir la necesidad de la enseñanza; 3º. Estableciendo y sosteniendo escuelas periódicas o ambulantes, sin perjuicio de subvencionar las ya establecidas con esta u otra organización, ya sean oficiales o particulares; 4º. Creando premios para alumnos y profesorado; 5º. Subvencionando y costeando a ser posible, estudios superiores a los alumnos que más se distingan, con preferencia siempre a los que tengan vocación por la enseñanza pedagógica o agrícola; 6º. Instalando y sosteniendo bibliotecas o salones de lecturas; organizando conferencias y veladas instructivas y todo cuanto se pueda realizar con tendencias de elevar el nivel cultural de nuestra patria».
A sociedade pronto contou con delegacións en diversas cidades cubanas como Regla, Casa Blanca, Guanabacoa, Puentes Grandes, Marianao, Pinos, Cañas, Güines, Matanzas, Colón, Unión de Reyes, Cruces, Cienfuegos, Sagua e Caibarién; e en cidades doutros países como en Nova York, Brooklyn ou Madrid. Coa colaboración de todos conseguiron fondos para levar a cabo os diversos proxectos sociais.
No mes de maio de 1911, constituíuse unha delegación en Mañón presidida por Andrés Pigueiro. Durante unha visita a Mañón, Andrés Peña Castro, alma da institución na Habana, mercou unha grande extensión de terreo no sitio coñecido como Cabeza de Muros para construír un edificio escolar.
En 1912, a sociedade aluga unha casa no lugar do Campo, na que instala provisionalmente unha escola para os nenos da parroquia, escola que foi dotada de mobiliario e material educativo, incluso a entidade se encargaba de pagarlle ao mestre.
Ese mesmo ano, merca unha casa na Habana, na rúa Jesús del Monte, co propósito de alugala. As rendas conseguidas estaban destinadas a sufragar os gastos das escolas da entidade. Na década dos anos 20 financia a construción de tres edificios escolares na parroquia de Santa María, nos lugares de Segade, Barreiros e A Panda. En 1925, merca unha casa, xa construída, no lugar da Casanova, que acondiciona como escola e vivenda do mestre.

Esta sociedade foi fundada polos emigrantes naturais do concello coruñés da Baña residentes na Habana. A súa directiva fundacional estivo formada por Jacinto Rodríguez Recarey, presidente; José Suárez Ramos, vicepresidente; José Vilas Recarey, como secretario; Manuel Mallón, vicesecretario; Manuel Agra Rodríguez, tesoureiro e Manuel Cardeso Rey, vicetesoureiro, entre outros.
No seu primeiro regulamento social de 1916 figuran como fins prioritarios da sociedade: «fomentar la amistad entre todos los hijos de la comarca, aumentar y propagar la enseñanza, construyendo a este efecto una casa-escuela para ser dedicada a la instrucción elemental superior y de comercio, artes y oficios y, por último, implantar y fomentar las industrias rurales y granjas agrícolas».
Financian a construción dunha casa-escola na parroquia de San Vicente da Baña, escola que chamarían «Colegio Cuba» en homenaxe ao seu país de acollida. Non coñecemos o ano da súa inauguración pero sabemos da súa existencia o ano 1921, cando ten lugar un ciclo de conferencias, unha delas impartida polo xornalista José Baña Pose, tamén emigrante en Cuba. En agosto de 1931, nun pleno do concello da Baña, dáse lectura dun escrito desta entidade que ofrece o arrendamento do edificio escolar ao non poder soportar os gastos ocasionados polo sostemento do dito colexio. En 1933, o colexio Cuba pasa a ser unha escola nacional sostida polo concello.
As actividades da sociedade centraríanse a partir dos anos 30 nas finalidades benéficas e de axuda mutua entre os seus socios. En 1954, en acta da xunta directiva, informan do agradecemento do secretario do concello da Baña pola cesión gratuíta duns terreos, propiedade da entidade habaneira, e que debían servir para construír alí a casa consistorial, un grupo escolar e un centro primario de hixiene rural. Pero este proxecto, que saibamos, non chegou a bo fin.

Como precedente da creación desta sociedade de instrución podemos remitirnos ao ano 1893, cando dentro do Centro Gallego da Habana formouse unha comisión composta por socios naturais da Somozas, para recadar fondos en pro dos agricultores afectados tras a mala climatoloxía dese ano. Esta comisión estaba formada por: Gervasio Fraga y Campos, Silverio Ramos López, Manuel Fraga Fernández, Juan Abella y Jarel, Angel Durán y Pillo, José López Fontán, Patricio Ramos Pena, Prudencio Fraga, M. Justo Prada Pila, Andrés Durán y Alonso y Bartolomé Formoso.
O 12 de novembro de 1908, un grupo de veciños naturais deste concello, entre os que se atopaban José Formoso (presidente fundacional), Manuel Prieto, Antonio López Méndez, Enrique Rivera Suárez e Luis Poraño Fernández, reúnense para fundar unha sociedade que defendese os seus intereses e a finalidade prioritaria de crear e soster planteis de ensinanza de nenos e nenas nas Somozas.
Será xa o ano seguinte cando financien a construción de catro edificios para escolas nas catro parroquias do concello (Somozas, Recemel, Seixas e Enchousas).
No seu Regulamento constan tamén como outros obxectivos: o socorro aos asociados carentes de recursos económicos, traballo, inutilidade física para o mesmo ou enfermidade e en último lugar fomentar por medio de festivais e outras festas de recreo a confraternidade entre os asociados desta institución.
No ano 1923 crean dúas delegacións, unha en Batabanó e outra en Somozas e xa en 1934 contaban con diversas propiedades: un edificio en Marianao e outro en Santos Suárez.
Esta sociedade foi tamén denominada ao longo da súa historia social como "La Aurora Moderna" e "La Aurora".
O seu actual presidente é Jorge Cienfuegos.

Esta asociación de emigrantes galegos foi fundada co obxectivo de agrupar aos veciños de Pobra de Trives, Viana do Bolo e Barco de Valdeorras, residentes en Arxentina. A súa finalidade principal segundo os seus estatutos é propender á maior vinculación dos galegos entre sí e cos arxentinos e realizar actos culturais e recreativos á maneira da súa terra natal.
A súa directiva fundacional estaba integrada por: Arsenio Rodríguez, como presidente; vicepresidente, Cayetano Castro; secretario, Carlos García Arias; prosecretario, Antonio Martínez; secretario de actas, José Domínguez; tesoureiro, Enrique Rodríguez; protesoureiro, Benigno Laneiro; contador, Justo Alonso; arquiveiro, Adelino Do Campo e os vogais: Ricardo Ciudad, Bonifacio Alonso, Juan Fernández, Guillermo Prieto, Isaac Blanco, Dativo Pérez e Aurelio Estévez.
Entre as súas actividades pódese citar: celebración de festas e banquetes con motivo do seu aniversario, festas de nadal, festa de Santiago e organización de torneos de naipes. Tamén xestiona actividades culturais como reunións de lectura e proxección de videos.

Esta sociedade de emigrantes naturais de Baleira (Lugo) e residentes na Habana foi fundada o 24 de setembro de 1926. O seu primeiro presidente foi Antonio Barreira Pereira.
Segundo o seu regulamento os seus obxectivos eran procurar por todos os medios ao seu alcance, a protección moral e material dos seus asociados e contribuír ao desenvolvemento cultural dos mesmos, propoñendo recreo e distracción. En 1928 organizan festas para recadar fondos para a construción dun Panteón social.
No ano 1940 editan un Boletín Oficial para manter informados aos socios das súas actividades sociais.
Na actualidade o seu presidente é Angel Fernández Pérez.

A "Junta Democrática de España" e, de igual forma, as xuntas rexionais, provinciais e municipais, entre elas a "Junta Democrática de Galicia en Caracas", xurdiron para loitar por unha España democrática e reivindicar a personalidade do pobo catalán, galego e vasco.

A "Junta Democrática de España" manifestouse por primeira vez públicamente o 29 de xullo de 1974 en París e en Madrid, ante un gran número de asistentes.

Foi o primeiro gran organismo que, cun programa político centrado na "ruptura democrática", conseguiu movilizar unitariamente a toda a oposición antifranquista.

A "Junta Democrática de Galicia en Caracas" constituíuse o 2 de setembro de 1974, nomeando una Xunta Provisional Executiva, que se puxo en contacto inmediatamente coa "Junta Democrática de España" e coa "Junta Democrática de Galicia", adheríndose aos 12 obxectivos reflectidos no Manifesto.