Este comité foi creado pola "Casa de Galicia de Montevideo” e outras entidades galegas, para, a través da súas activdades, apoiar e loitar desde Uruguai, pola autonomía galega. A nova institución estivo liderada varios anos polo xornalista, escritor e médico galego, Constantino Sánchez Mosquera.
Uns meses despois da súa creación edita o xornal "Raza Celta" (1934-1935), como voceiro das ideas do comité; nas súas páxinas publican numerosos defensores das ideas autonomistas e federais. Este xornal tamén foi dirixido por Sánchez Mosquera. No xornal proclámase un galeguismo pleno e radical, cun claro rexeitamento ao centralismo español e un apoio firme ao Partido Galeguista, non exento dalgunhas críticas; fai tamén un chamamento ao afastamento da política de partidos e ten unha actitude belixerante contras os republicanos e, en xeral, as formacións da esquerda política, antinacionalistas; apoio firme ao Partido Galeguista (non sen algunhas críticas) e se implican totalmente na tarefa de dar pulo á cultura galega e participar –informando, opinando– na vida política do país.
O comité organiza diversas actividades sociais para recadar cartos que mandar a Galicia para axudar a diversos organismos e entidades culturais e científicas como o Seminario de Estudos Galegos, a Real Academia Galega, a Universidade de Santiago, a Residencia de Estudantes da USC ou a mesma Biblioteca América. Segundo eles, o apoio ás citadas institucións representa a vía axeitada para a renovación do país e para a súa rexeneración e modernización.
Tras a guerra civil este comité practicamente desaparece.

Esta sociedade foi fundada en 1909 por un grupo de emigrantes naturais do concello pontevedrés de Ponteareas, residentes en Bos Aires, co fin moi xeral de "dedicar sus actividades a todo lo que signifique progreso en Galicia".
Entre os seus fundadores están: Angel Martínez Castro, Francisco Ojea Aldir e Cándido Otero.
Basicamente trátase dunha sociedade agraria e mutualista, que envía cartos para a mellora da súa terra natal e dos seus paisanos, dedicados maioritariamente á agricultura. Como exemplo as decisións aprobadas en asemblea xeral de socios, de 1923: envío de 100 pesos para axudar a pagar unha multa de 4.000 pesetas impostas á sociedade agraria de Cristiñade; ou a doazón de 50 pesos para as familias dos mortos de Guillarei. Acordan tamén apoiar á cooperativa "El Hogar Obrero", co envío de 1.200 pesos.
Un dos seus proxectos era crear unha biblioteca pública no seu pobo natal.
Ata o estalido da guerra civil española tivo unha gran actividade apoiando a organización de asociacións agrarias no seu partido xudicial, e a creación de cooperativas de crédito, de produción e consumo. Construíron un edificio para a Sociedad Agraria de Cristiñade, que funcionou como lugar de reunión e escola; na parroquia de Guláns, axudou economicamente a creación duunha biblioteca. Tamén financiou a construcción do edificio da Sociedad Agraria de Padróns e axudou a edificar a "Casa del Pueblo" de Ponteareas.
En 1946 esta entidade desaparece ao fusionarse co "Centro Renovación de Puenteareas".

Este comité foi creado por diversas entidades de emigrantes galegos no Uruguai, para que os seus membros se encargasen de organizar todos os actos culturais correspondentes ás Xornadas de cultura galega no Uruguai.
Este comité estaba integrado por representantes das seguintes sociedades: Casa de Galicia, Centro Gallego, Centro Orensano, Patronato Rosalía de Castro, Casa Compostelana, Centro Coruñés, Irmandade Galeguista, Hijos de Galicia, Alma Gallega, Hijos de Morgadanes, Centro Valle Miñor, Centro San Miguel de Oya, Hijos del Puerto del Son, Teatro Popular Gallego, Centro Pontevedrés e Centro Lucense.
En 1964 organizan as xornadas cunha homenaxe ao Padre Feijoó, no bicentenario do seu pasamento, e no que participou a intelectualidade galega no país.

Este comité foi creado en 1938 por diversas entidades de emigrantes ourensáns en Bos Aires, entre as que podemos citar: "Centro Nogueira de Ramuín", "Sociedad Cultural Nogueira de Ramuín", "Hijos del Ayuntamiento de Pereiro de Aguiar" e "Cultural y Recreativa del ayuntamiento de Esgos".
Todas estas entidades fusionaranse en 1941, e crean unha nova entidade de carácter provincial, o Centro Orensano de Buenos Aires.

Este comité creouse o 25 de marzo de 1909 na cidade da Habana para apoiar, potenciar e organizar o labor das numerosas sociedades galegas parroquiais e municipais con fins instructivos existentes en Cuba no primeiro tercio do século XX, loitando todas elas pola expansión da ensinanza e da cultura en toda Galicia. Estaba formada entre outras polas seguintes sociedades de instrucción radicadas na Habana: "Centro de Benquerencia", "Unión Rinlega", "El Valle de Oro", "San Adrián", "La Devesana", "Liga Santaballesa", "Hijos de San Miguel y Reinante", "Unión Barcalesa", "Alianza de Villamarín", "Unión de Rubín" e "Aurora de Somozas". No ano 1922 o comité propón crear na súa secretaría unha sección informativa acerca de construcións escolares, e recabar para todas as escolas que se construísen en Galicia por iniciativa dos galegos residentes en América, as correspondentes subvencións do Estado Español. Tivo tamén o proxecto de crear compañías anónimas para anticipar aos campesiños de cada comarca os cartos precisos para reconstruír as súas casas.
O seu primeiro presidente foi Narciso Rocha en 1909 e outros presidentes da entidade foron: Manuel Posada (1910), Luis Villarmeá (1912), Freire Montero (1922), Rouco Cortiñas (1924) e en 1928, Jesús Pérez Cabo. Desaparece no ano 1936.