Esta Federación foi creada no ano 1921, pero en 1929 un grupo de sociedades descontentas coa actuación política seguida nese momento abandonan a entidade, e aparecen dúas novas sociedades que se denominarán "Federación de Sociedades Gallegas en la República Argentina" e "Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales". En outubro de 1936, estas dúas sociedades volven a fusionarse baixo o nome de "Federación de Sociedades Gallegas de la República Argentina".
En novembro de 1936, tras a fusión integran esta federación as seguintes sociedades galegas:
"Unión del Partido de Lalín", "Residentes del Partido de Riobarba", "Cultural del Partido de Negreira", "El Despertar de Palas de Rey", "Cultural El Pino", "Sociedad del Ayuntamiento de Castroverde", "Unión Comunal de Pol", "Mutualista y Cultural de Rianjo", "Unión Comunal de Catoira", "Mutualista y Cultural de Rairiz de Veiga", "Hijos del Ayuntamiento de Gomesende", "Unión Parroquias Unidas del Distrito de Porriño", "Hijos de San Salvador de Budiño", "Agraria y Oficios varios de Moraña", "Hijos de Prevediños", "Comité Puenteareano", "Sociedad Cultural y Agraria de Poyo", "Hijos de Silleda", "Centro Protección Agraria del Distrito de Salceda", "Hijos del Ayuntamiento de Meaño", "Unión Provincial Orensana", "Pro-Escuelas de Bandeira", "Unión Agraria y Cultural del Ayuntamiento de Palas de Rey", "Hijos del Ayuntamiento de Santa Comba", "Centro Guitiriz Villa de Parga", "Asociación del Ayuntamiento de Meira", "Nativos del Ayuntamiento de Cambados", "P. y C. de los Residentes de Trazo", "Cultural Nogueira de Ramuín", "Sociedad de Cospeito", "Unión Estradense", "Unión Quiroguesa", "Pro-Escuelas Unidos de Sarria", "Hijos del Ayuntamiento de Poyo", "San Lorenzo Ayuntamientos Unidos de Barbadanes y Toen", "Hijos del Ayuntamiento de Boiro".
Dende a súa fundación realizaron sempre unha actividade de difusión da cultura e das tradicións galegas e unha permanente asistencia e atención a todos os problemas da emigración e pola súa tribuna pasaron destacadas figuras da colectividade galega, exiliados da Guerra Civil española e residentes arxentinos. Esta entidade foi unha firme defensora da República española e da autonomía de Galicia e aínda no ano 58, o seu secretario xeral, Antonio Alonso Pérez, asina unha declaración reafirmando a posición republicana e democrática da Federación que nese momento conta con 55 sociedades, con máis de 20.000 galegos/asociados residentes na Arxentina.
Entre os promotores da fusión e creación dunha única federación que englobase a todas as sociedades galegas podemos destacar personalidades como Antonio Alonso Pérez, Manuel Domínguez, Manuel Puente, Constantino Sa, Ramón Silva, etc. A súa directiva fundacional estaba integrada por: como presidente, Angel Martínez Castro; tesoureiro, Ramón Villaverde; vogais: Venancio Oubiña, José Barreiro, Bonifacio Botana, Anselmo Balladares, Juan González, Domingo Zondón e Antonio Fernández
No ano 1939 organizan un Comité de Axuda al Frente Popular Español, denominado "Central Gallega" a prol das víctimas da guerra civil española e en defensa da causa republicana.
Xa rematada a guerra, celebra un congreso en 1940, onde se aproba entre outros temas a creación da editorial "Galicia", promotora da publicación de numerosas obras en galego que non se podían editar na nosa comunidade durante o franquismo.
A Federación convértese no principal ámbito de actuación dos intelectuais exiliados e difusor do pensamento progresista español e galego. Actúan nas súas filas Alfonso Castelao, Arturo Cuadrado, Luis Seoane, Lorenzo Varela, Laxeiro, Ramón de Valenzuela Otero, María Victoria Villaverde e moitos máis. Manténse a publicación do seu xornal "Galicia".
A FSG apoiou a loita pola autonomía galega e por unha democratización da vida política en toda España. En canto á Arxentina, dedícase á defensa da situación dos emigrados, moitos dos cales viven nunha situación precaria, vítimas dos problemas económicos deste país.
Na actualidade organiza numerosas actividades recreativas e culturais: celebracións do aniversario fundacional, do Día das Letras Galegas, Día de Galicia, romarías conmemorativas de festas galegas, o nadal e o aninovo.
En 2005 foron un dos promotores da creación dun Museo da Emigración Galega.

A "Federación española de casas regionales y provinciales" foi creada na década dos anos 70 do século XX co obxectivo de promover a actividade e fins das distintas federacións territoriais. A Federación Nacional e as distintas Casas Rexionais e Provinciais xurdiron co obxectivo fundamental de agrupar a persoas naturais, orixinarias, vencelladas ou simpatizantes dunha provincia, rexión ou comunidade autónoma, con fins convivenciais, socioculturais, formativos, benéficos e recreativos.

Nos anos 80 comezaron unha nota etapa na federación e temos noticia de que no ano 1984 o presidente da federación era Ignacio Buqueras y Bach e de que xa en 1989 foi nomeado como presidente nacional o economista José Luis Casas Villanueva.

A comezos da década de 1990 foi creada a "Confederación Española de Casas Regionales y Provinciales (CECRYP)", que representa a máis de 800 casas rexionais a través das diferentes federacións autonómicas e provinciais.

Esta asociación foi creada o 20 de abril como unha entidade federativa formada polas entidades máis destacadas da colectividade galega espallada polo mundo.
No seu Regulamento social deixan constancia da que fundan unha sociedade de carácter asistencial, cultural e benéfico-social, cos seguintes fins: estudar os problemas de tipo xeral que poidan plantexarse a todas as sociedades, centros e entidades, de calquera clase, que agrupen a galegos residentes fóra de Galicia; elaborar plans máis convintes encamiñados á solución dos seus problemas; promoción e fomento de relaciones cordiais de todas as sociedades, centros e entidades galegas, entre sí e cos organismos e entidades, públicos o privados, de calqueira rango ou xurisdicción; promoción e orientación na creación e funcionamento de novas sociedades galegas nas localidades donde se consideren de interese polo número de galegos alí residentes; convocatoria de Congresos para o estudo dos problemas que plantexe a nosa emigración; organización de seminarios técnicos, publicacións, simposios, concursos, etc.; organización e promoción de grupos folklóriocs, masas corais, grupos teatrais, visitas de conferenciantes, exposicións de arte dos propios emigrados, actuacións culturais, etc. entre os galegos de fóra de Galicia, facilitando o intercambio con outras actividades de igual tipo; participación -e organización de cursos de orientación, formación dirixidos aos emigrantes; relacionarse a nivel institucional cos organismos pertinentes para o cumprimento dos fins desta Federación; información ás sociedades, centros e entidades galegas sobre:

• evolución industrial, comercial e postos de traballo e outros aspectos de Galicia, en relación cos fins asistenciais, culturais ou benéfico-sociais propios da Federación
• particularidades da lexislación, como son: contratos de traballo, convenios de seguridade social, bolsas, intercambio cultural, campamentos xuvenís etc.
• beneficios aos que o emigrante poida acollerse e xestión, no seu caso, de todos aqueles que foran consecuencia de canto dispón o "Patronato de Protección al Trabajo" ou organismos similares.
  Son fundadores desta entidade: Dende Arxentina: Fausto Álvarez y Álvarez, pola "Casa de Galicia" de Bos Aires; Eduardo Blanco-Amor e Francisco Fernández del Riego polo "Centro Gallego de Buenos Aires"; Eugenio López y López por "Hijos del Ayuntamiento de Maside"; Manuel Esperón Landín por "Hogar Gallego para Ancianos"; dende Brasil: Pascual Núñez Arca por "Casa de Galicia de Sâo Paulo"; dende Cuba: Juan Lado y Lado por "Hijos del Ayuntamiento de Sarria"; Luis Fernández Rodríguez por "Naturales de Ortigueira"; Antonio Alvarez y Alvarez e José Rodríguez Vázquez por "Sociedad Cultural Rosalía de Castro"; dende Chile: José Domínguez Diéguez e Leopoldo Fernández pola colectividade galega de Santiago de Chile; dende España: Matías González Chas, José Manuel Liaño Flores, polo concello da Coruña; Francisco Rodríguez Jijirey polo concello de Santiago; Miguel Pérez Fernández-Simán, pola "Casa de Galicia de Valladolid" e o "Centro Gallego de Salamanca"; Manuel R. García Martínez polo "Centro Gallego de Barcelona"; Antonio Vázquez Guillén, Fausto García Rodríguez, Alfonso Varela Canido polo "Centro Gallego de Madrid"; José Antonio López Martínez polo "Centro Gallego de Ponferrada"; Venancio Novo García, José Manuel Liaño Flores, Isabel Martínez Barbeito, Luis Sánchez Mosquera, Manuel García Berenguer, Logita Ponte Patiño, Ricardo Castro Caruncho, Manuel Figueirido Feal, Rodrigo Gómez Fernández; dende México: Vinicio Vilares Andión polo "Centro Gallego de México"; José Luís Méndez Ferrín e Jesús Alonso Montero polo "Padroado da Cultura Galega"; dende Uruguai: Rafael Castro Marrozos por "Alma Gallega de Montevideo"; José Torres Hermida e José Guerrero Misa pola "Casa de Galicia de Montevideo"; Rafael Castro Marrozos e Luís Sánchez Mosquera polo "Centro Gallego de Montevideo"; dende Venezuela: Jesús Cornide Pérez de "Hermandad Gallega de Caracas".

A Federación Progresista foi unpartido político español fundado en decembro de 1984 por Ramón Tamames, tras a súa saída del PCE. De ideoloxía ecoloxista e de esquerdas, formóou parte da fundación de Izquierda Unida en 1986. Desintegrouse en 1988.

Esta federación foi creada para coordinar os centros republicanos españois existentes en Arxentina, Uruguai, Paraguai, Porto Rico, Chile e Cuba.
Tiña como voceiro social un xornal titulado "El Republicano Español"