Durante unha cea na Casa de Galicia, o José Antonio Vilavoa e unha ducia de galegos decidíronse a crear unha confraría, que na actualidade está formada por políticos, médicos, cociñeiros, etc.

É unha asociación de tipo gastronómico, de clara inspiración Jacobea y peregrina, que pretende difundir a gastronomía galega. Tamén ten carácter recreativo e cultural. Segundo o artigo nº 2 dos seus Estatutos, aprobados o 25 de xullo de 1992, trata de promover:

• O coñecemento de Galicia, a súa lingua e cultura, a gastronomía, a historia, costumes e demais peculiaridades xenuínas.
• Dar a coñecer a Queimada, ensinar a preparala e promover concursos, festas e actos, tanto literarios como musicais que realcen os costumes xenuínos de Galicia.
• Promover e establecer nexos de unión entre os galegos afincados en Euskadi.
• Impulsar e favorecer o mutuo coñecemento, respecto, comprensión e colaboración entre as Autonomías de Euskadi e Galicia.
• Apoiar toda actividade a prol de Galicia sempre que a súa finalidade sexa acorde co espírito desta Asociación.

Fan un “Capítulo Anual”, o 1º domingo de decembro, onde nomean confrades a 6 ou 7 persoas destacadas. Nesta celebración destacan unha serie de actos:

• Desfile de Confrades.
• Misa-ofrenda, con actuación do grupo de Gaitas.
• Procesión vestidos de confrades.
• Visita do alcalde de San Sebastián.
• Investidura de confrades.
• Actuación Coral e clausura do Capítulo.
• Capítulo Gastronómico con productos galegos e Gran Queimada.

Asisten a tódolos “capítulos” das outras confrarías e están afiliados á "Cofradia Gastronómica do País Vasco" e asociados á Federación Cofradías Gastronómicas (FECOGA).

Esta sociedade foi creada o 9 de novembro de 1918 na cidade da Habana. A súa primeira Xunta Directiva estivo formada polos fundadores da nova entidade: como presidente, José Ramón López; vicepresidente, Manuel López; tesoureiro, Pedro López; secretario, José Ramón Fernández; vicesecretario, José Celeiro e vocais: Manuel Losada, Manuel Rivera, José López Cárdenas, José Gómez López, Constantino Gómez, José Iglesias, Ramón Álvarez, José Díaz, Faustino Pérez, Elisardo Fernández, Trinitario Álvarez, José López Álvarez, Antonio López, José Fernández Vidal; vocais suplentes: Pedro Arias, Constantino Méndez, Gabriel Díaz, Manuel López López, Antonio Díaz Mayadán, José Vega.
Esta sociedade actuou como matriz das delegacións que tivo en Huatey, Santiago de Cuba e Ciego de Ávila.
Os seus fins segundo o Regulamento de 1922 son a protección da instrución no concello de Navia de Suarna, coa pretensión de crear unha casa-escola nas súas parroquias; dar protección aos seus socios e fomentar a unión entre os connaturais que residen en Cuba, recollendo o pago do billete a aqueles emigrantes que quixeran voltar a España por prescripción facultativa e sen recursos económicos.

Esta entidade foi fundada pola colectividade española residente na cidade de Toronto, como un centro de reunión e sociabilidade.
Os seus inicios tiveron lugar cando un grupo de españois deciden organizar unha festa para recadar fondos para un compatriota necesitado. De aí partiu a idea de constituírse nunha asociación recreativa.
A directiva fundacional estaba constituída por: César Cortés Román, como presidente; vicepresidente, José Plaza Mejía; secretario, José Fernández Naves e tesoureiro, Juan Egea Montes.
Dende 1965 editan como voceiro social unha revista chamada “Hispano”.
En 1972 fundan unha escola de baile folclórico para os socios que actuarán nas diversas festas e reunións da colectividade.
A sociedade priorizou as súas actividades recreativas ata 1978, ano no que crea unha escola española, para que os fillos dos socios tivesen nocións da cultura e a lingua española e tamén para espallala na sociedade de Toronto. Convocaba dúas bolsas "Club Hispano", con carácter anual, de 500 $, para as mellores marcas académicas dos fillos dos socios.
A partir dese ano os seus obxetivos, recollidos nos estatutos sociais son: conservación da lingua a través de actividades sociais, do folclore e das danzas; acoller a grupos de galegos e españois, deportivos ou culturais e a personalidades que cheguen a Toronto; organizar festivais benéficos para contribuír á fundación do "Hospital de Niños" de Toronto, para casos de cirurxía, etc.
Co paso do anos e o envellecemento de parte dos emigrantes españois, contempla a atención ao xubilado e o apoio económico en caso de necesidade.

En 1852, tras ser derogada a Ley de Extranjería do goberno arxentino, a colectividade española asentada no país, comeza a desenvolver unha intensa actividade social e comercial. Por iniciativa de Vicente Rosa y Carim, foi creada en setembro dese ano a “Sala Española de Comercio”, disuelta 5 anos máis tarde, aínda que gran parte dos seus asociados continuaron reuníndose nun Centro que en 1866 pasou a denominarse “Casino Español”, aínda que era coñecido como “Club Español”, nome que pasaría a ser oficial a partir de 1872. Alí desenvolvíanse actividades sociais e benéficas. Desde esa sede la comunidad española desarrollaba diversas actividades sociales y benéficas.
Como fins da entidade aprecen “…proporcionar a sus asociados todos los recreos propios de una sociedad culta, promover los intereses del comercio y de la beneficencia, coadyuvar eficazmente al establecimiento del Hospital Español, y estrechar los vínculos de la confraternidad hispano-argentina….”.
Esta sociedade continúa a ser na actualidade un centro cultural, comercial, asistencial e recreativo.

Esta sociedade foi fundada por membros da colectividade española asentada en Niterói. Creouse para realizar actividades recreativas, sociais e deportivas e dar asesoramento xurídico aos seus socios.
En 1983 aproban os seus estatutos sociais: "Ten os seguintes fins: promover reunión e divertimentos de carácter social e recreativo, deportivo, cultural, artístico e cívico que concurran para estimular a convivencia e a axuda aos socios; manter e desenvolver unha biblioteca, fonoteca, filmoteca, así como proporcionar medios de asistencia social aos seus socios; incentivar o deporte, a música, o teatro e o folclore; manter e desenvolver a sede propia, localizada na estrada de Taipu, Villa de San Pedro, Praza de Espanha, nº 13, ampliando as súas instalacións e conservándoas en perfecto estado de funcionamento; cultivar o amor patrio e filial, mantendo vivas as tradicións; respetar as leis do país e estimular as relacións entre españoles e brasileños e doutras nacionalidades".

Esta entidade foi creada pola colectividade española residente na cidade de Newark (estado de New Jersey) para que os españois tiveran un lugar de reunión e manter así a súa cultura e costumes.
Ten unha finalidade cultural, social e recreativa "estimulando y apoyando siempre el avance y progreso de nuestra comunidad".
Segundo os seus estatutos sociais (1987) "tomará iniciativas o secundará las que surjan de interés para nuestra comunidad española, procurando también el mayor número de intercambios con otras sociedades análogoas, sirviendo de medios de expansión social en sus múltiples orientaciones: establecer clases de español e inglés, promover bailes, fiestas, deportes, cuadro artístico, etc.".
Dentro da entidade, o grupo máis numeroso de galegos, constiuíu unha peña, para potenciar os costumes e as tradicións galegas, pero realizando sempre as diversas actividades dentro da sociedade.
Trátase dun centro recreativo que organiza numerosos bailes, romarías e banquetes, no propio restaurante que teñen na sede social. Celebra tamén representacións teatrais, exposicións, ou ciclos de conferencias.
Ten un equipo de fútbol, integrado polos socios, cos que participan en campionatos.
Ten un grupo de baile e música galegos "Anduriña", que participa nos festivais e nos desfiles do Día de la Hispanidad.

Sociedade deportiva que se funda na Habana por emigrantes galegos a principios da década dos 20 do século pasado. Este club tiña por obxectivos o desenvolvemento de toda clase de deportes; estreitar os lazos de amizade entre os seus compoñentes, así como coas demais sociedades, que tivesen fins culturais.
Ademáis do deporte tamén promoveron a creación dunha biblioteca para servicio dos seus asociados, e fundaron un coro de canto típico galego.
Na actualidade non existe.

Esta asociación foi creada por un grupo de emigrantes galegos e españois residentes na localidade francesa de Annecy a finais dos anos 60.

Fundada coa finalidade de que os seus descendentes puideran practicar fútbol nas mellores condicións e participar nas competicións oficiais o clube foi ampliando o campo de actividades co paso do tempo con dous preocupacións fundamentais: preservar e fomentar a cultura de orixe e a lingua materna, e seguir de cerca os principais eventos e a evolución de España.

Forma parte da "Federación de Asociaciones y Centros de Españoles Emigrantes en Francia" (FACEEF).

Esta entidade recreativa e cultural foi creada na cidade alemana de Cuxhaven a finais do ano 1980 por un grupo de emigrantes españois que traballaban na cidade. Organizáronse nun clube coa idea de realizar actividades culturais, folclóricas e recreativas coa intención de non perder o seu idioma, as súas raíces e o seu "eu".

O 28 de novembro aproban os seus Estatutos e o 14 de decembro adquiren a persoalidade xurídica.

Dispoñen dun local alugado, no que contan con un bar, almacén, salón de actos, sala de xogos, oficina e biblioteca. Contan con un grupo de folclore galego e un grupo de teatro, organizan conferencias e cursos, así como festas tradicionais e gastronómicas, bailes, etc.

A meirande parte dos socios do clube son galegos.

Sociedade recreativa e benéfica fundada na Habana en 1923 polos emigrantes do concello de Chantada. Avelino Abeledo foi o seu presidente fundacional e ao ano seguinte estaba presidida por Francisco García Calvo.
Esta entidade desenvolveu na emigración diversas actividades culturais: teñen un grupo de teatro chamado "Vieira", organizan cursos de galego, inglés, e de danza infantil galega e cubana.
O 7 de abril de 1992 entra a formar parte da "Federación de Sociedades Españolas de Cuba" e a partir do 29 de maio dese ano pertence á "Comisión Coordinadora de las Sociedades Gallegas de Cuba". O seu actual presidente é Jorge Policarpo Castro Baliño.

En 1928, durante unha visita a Arxentina do alcalde de Baiona, José Rodríguez de Vicente, nunha reunión cun grupo de paisanos residentes en Bos Aires, deciden fundar unha entidade que os representase. Creáse así o "Centro del ayuntamiento de Bayona", sendo un dos promotores da idea Laureano Pérez Rouco, socio moi destacado da colectividade na capital arxentina. El foi presidente da entidade e director da revista social.
A directiva fundacional estido integrada polos seguintes socios fundadores: como presidente fundador, José Rodríguez de Vicente; presidente, Melchor Puga; vicepresidente, Esmeraldo Solla; secretario, Bernabé Pereira; tesoureiro, Antonio González; prosecretario, Herminio Leyenda; vogais: Luis Alvarez, Francisco Marcote, Manuel Rodríguez, Antonio Alonso, José González, Pablo González e Severino Granja.
Esta entidade mutualista e recreativa cambia a súa denominación o ano 1933, sendo coñecida como "Círculo del Valle Miñor de los municipios de Bayona, Gondomar y Nigrán".
En 1952, aproban os seus primeiros estatutos nos que se recollen os obxectivos da entidade: "a) reunir no seu seo a todos os residentes do Val Miñor en Bos Aires, así como aos seus descendentes; b) propender por todos os medios á cultura, recreo e protección dos asociados, así como á exaltación da personalidade de Galicia e dos seus valores morais e materiais; c) contribuir a elevar a moral, a sensibilidade, o nivel cultural, artístico e físico dos seus asociados; d) procurar a repatriación dos socios nacidos no Val Miñor, que enfermos e faltos de recursos o soliciten; e) protexer e amparar aos naturais do Val Miñor, que chegaren ao país orfos de recomendacións, proporcionándolles traballo inmediato ou a axuda necesaria para conseguilo".
Para iso o centro dispón de salóns de reunión e recreo para os seus asociados, campo de deportes e recreo ao aire libre, biblioteca e salas onde impartir cursos de cultura xeral.
Na actualidade destacan entre as súas actividades as recreativas: organización de festas polo seu aniversario, reunións familiares e de confraternidade con carácter mensual, festival infantil de danzas, etc.; as culturais: organización de diversos actos commemorando o Día de Galicia, ciclos de conferencias, de cine e vídeo, etc. Ten unha coral social que actúa nos diversos actos festivos da colectividade. Organiza diversos cursos para os socios, por exemplo de confección de traxes típicos, música, gaita e danzas galegas e de animadores socio-xuvenís; actividades deportivas: cun equipo de bolos celta co que participa en campionatos como a "Copa de la amistad miñorana".
Dende 1988 edita un boletín informativo da sociedade, "Xuntos". Tamén publica a revista "Miñor", voceiro de prensa da asociación, que foi creada en 1933 ata 1982; e que volven a reeditar en 1986. Os socios integran o grupo de baile "Miñor".

Esta sociedade parroquial creouse o 31 de decembro de 1911 na cidade da Habana polos emigrantes da parroquia de Santalla da Devesa. As súas orixes remóntanse a 1898, cando o 31 de decembro, fúndase nesta parroquia de Ribadeo unha sociedade co mesmo nome, aínda que na práctica son sociedades independentes.
Foi fundada por emigrantes da zona e outros compatriotas que traballaban en Tampa (Florida, Estados Unidos) e que se trasladaron a Cuba en 1911. A súa finalidade foi recreativa e instructiva. En 1919 inauguran unha escola na súa terra natal que funcionará para os nenos da Devesa, Rinlo e Vilaframil. A ensinanza será gratuíta para os alumnos de ambos sexos pertencentes ás citadas parroquias e nese mesmo ano, mercaron uns terreos para facer unha nova escola.
Na Habana celebraban festas de confratenidade e outras actividades de lecer co fin de conseguir fondos ademais de potenciar a unión entre os socios.
En 1913 a Xunta Directiva deste centro estaba composta por: presidente xeral, José Antonio Acevedo Martínez; vicepresidente, Ramón Murias e secretario, Ramón Alonso.
Na actualidade é un sociedade recreativa presidida por Susana Jaqueline Vilaboy Barreras, neta de galegos.

Fundado en 1982 por Oscar Cordal Paredes, natural de Vilalba (Lugo), que ademais de dirixir unha axencia de prensa, desenrolou unha importante labor a prol da creación de empresas mixtas de importación e exportación entre Galicia e Dinamarca.

A evolución do centro foi moi lenta debido o escaso número de galegos residentes no país.

A súa finalidade é a promoción e os intercambios económicos e culturais entre Galicia e Escandinavia.

Esta entidade foi creada a comezos do século XX pola pequena colectividade de españois que residía na cidade mexicana de Puebla para manter a unión de todos os españois e axudar aos máis necesitados, priorizando sempre as actividades recreativas e culturais.

Este centro foi fundado no seo da colectividade española residente en Nova York, concretamente no barrio de Astoria. Creouse como un lugar de reunión dos españois donde poideran celebrar as súas festas e defender a súa cultura e costumes.
Tivo varias denominacións, actualmente se coñece como Centro Español de Queens (N. Y.). En 1979, o seu presidente Sr. Riveiro, consegue grazas as cotas sociais e unha pequena axuda do Estado español mercar un edificio que converteuse na súa sede social, cun gran restaurante e bar de comida española e americana que lles serve para reunirse e tamén para conseguir fondos para as súas actividades.
Esta sociedad conta con preto de 400 familias asociadas que pagan unha cota de 50$/anuais. Conta con varios grupos de baile e música españois e galegos, integrados polos socios e os seus fillos, que actúan en numerosas festas da colectividade e no Desfile da Hispanidade.
Organiza actividades recreativas como festas, banquetes, e cursos de lingua e cultura española.